KOPALNIA DAVID
Była
to kopalnia o bardzo ciekawej budowie, ponieważ złoża rejonu Dawid udostępniano
aż trzema metodami. Za
pomącą sztolni, szybów i pochylni nazywanych w
terminologii niemieckiej szybami pochyłymi. Głównym szybem
wydobywczym
kopalni był bardzo nowoczesny jak na owe czasy szyb Tytus. Była to pierwsza
w europie budowla tego typu
w całości żelbetowa z maszyną wyciągową umieszczoną
u góry. W centralnej części kopalni znajdowała się sztolnia Gustav
przed
wylotem której wyrosła potężna hałda. Sztolnia była połączona z okolicami
szybu podziemną kolejką wąskotorową,
nie bezpośrednio ale zaraz obok wylotu
sztolni znajdował się wjazd do tunelu kolejowego dla wąskotorówki której
trasa
kończyła się na terenie zabudowań szybu Tytus. Ponadto istniały
jeszcze dwie upadowe, jedna miała charakter typowo
wentylacyjny natomiast
druga zdecydowanie wydobywczy. Świadczyć o tym może ogromna hałda przed
jej wlotem, który
znajdował się około 1,5km na północ od szczytu Chełmca.
Do tego dochodziło jeszcze wiele pomniejszych szybików czy
sztolni o charakterze
wydobywczym, wentylacyjnym lub odwadniającym. Tak wyglądała kopalnia w czasie jej
działania, ale
co z tych budowli zachowało się do naszych czasów? Przede wszystkim
ocalała z pogromu likwidacji wałbrzyskiego
zagłębia wieża wyciągowa szybu Tytus.
Ponadto upadowa Dawid i główna sztolnia wydobywcza kopalni, czyli Gustav. 
Najpierw
zajmę się opisem upadowej Dawid, jest to wyrobisko powstałe wiele lat
po zamknięciu samej kopalni, w
wyniku bodowy stacji odwadniającej dla
kopalni Thorez. Z poziomu doliny strumienia pomiędzy górami Długa i Chełmiec
bito stromą upadową do starych wyrobisk kopalni Dawid na poziomie +508.
Gdzie zainstalowano potężne pompy tłoczące i
wypompowywano wodę do strumienia
na powierzchni. Stacja pomp działała jeszcze kilkanaście lat temu, świadczył
o tym
doskonały stan urządzeń pozostawionych w wyrobisku. Było to kompletne
wyposażenie, rury, zawory, ciągi wentylacyjne,
instalacja elektryczna
nawet kompletne pompy. Niestety na dzień dzisiejszy wszystko to zostało
już wyszabrowane przez
złomiaży... Wejście do upadowej znajduje się w betonowym
"domku" w dolinie wspomnianego strumienia. Z jego piwnicy
przechodzimy do świetnie
zachowanej ceglanej pochylni, która po kilku metach zaczyna opadać pod bardzo dużym
kątem.
Na szczęście dzięki betonowym schodom i zachowanej stalowej poręczy
można pokonać ten odcinek bez większych
problemów. Po kilkudziesięciu
metrach docieramy do pomieszczenia pomalowanego białą farbą gdzie stały pompy.
W jego podłodze znajduje się zejście do niższej kondygnacji, są to już stare wyrobiska
kopalni David. Na tym najniższym
poziomie po lewej stronie znajduje się piękne
zalane skrzyżowanie korytarzy z obudową ceglaną. Jeden z nich idący na
południe jest całkowicie zalany a pozostałe po kilku metrach są odcięte zamurówkami.
Po prawej stronie po przeciśnięciu
się przez niewielki otwór w ceglanej ścianie
docieramy do korytarza, który kiedyś łączył się ze sztolnią Gustav. Niestety
obecnie przejście to jest niemożliwe z powodu zawału. Po pokonaniu kilkudziesięciu
metrów mocno obwalonego wyrobiska
docieramy do rozgałęzienia. Na północ odchodzi
bardzo niestabilny i niebezpieczny chodnik drążony w pokładzie węgla.
Dalej kierujemy
się na wprost ale tutaj jest potrzebny już ponton, ponieważ korytarz jest zalany wodą do
wysokości około
1,5m. Po pokonaniu tego zalanego odcinka możemy trochę odsapnąć
na wysepce która powstał w wyniku obwalenia się ze
stropu materiału skalnego. Za
nią chodnik posiada już obudowę ceglaną, ale poziom wody jest znacznie wyższy w stosunku
do poziomu stropu i poruszanie się w nim sprawia duże trudności... Kończy się on bardzo
ciasnym zaciskiem, którego nie
udało się nam sforsować. Jest tam wyczuwalna bardzo
gwałtowna cyrkulacja powietrza, co może świadczyć o jeszcze dużej
ilości drożnych
wyrobisk po drugiej stronie. Z tego właśnie powodu planujemy kolejną wyprawę.
Kolejną
pozostałością po istnieniu kopalni jest sztolnia Gustav. Wejście do niej
znajduje się przy niebieskim szlaku
turystycznym prowadzącym z Konradowa.
Do sztolni wchodzi się przez niewielki otwór przy stropie. Po pierwszych
kilku
metrach po lewej stronie rzuca się w oczy niewielki szybik. Prowadzący
do sztolni odwadniającej biegnącej równolegle do
głównego wyrobiska. Sztolnia
odwadniająca po kilkuset metrach ostatecznie łączy się z górnym chodnikiem.
Od tego
miejsca aż do końca po lewej stronie sztolni biegnie głęboki na
około metr rów odwadniający, dzisiaj w końcowym odcinku
mocno zamulony
stanowi niebezpieczną błotną pułapkę. Po kolejnych kilkuset metrach napotykamy
ciekawostkę, podczas
prac górniczych natrafiono tu na dosyć znaczną żyłę
wodną, która robi wrażenie niewielkiego podziemnego wodospadu. Po
kolejnym
odcinku sztolni docieramy do kilku potężnych obwałów skalnych ze stropu.
Ale można je sforsować bez większego
problemu, w tej okolicy napotykamy
na kolejną niespodziankę. Tym razem ze ściany wyrobiska wytrącają się
jakieś związki
mineralne tworząc bajeczne czerwone nacieki. Kiedy miniemy
już rejon obwałów docieramy do zalanej części obiektu i
tutaj musimy się
przesiąść na ponton. Po pokonaniu zalanego odcinka docieramy do okazałego ceglanego
skrzyżowania
chodników. Warto tam zwrócić uwagę na zatopione doskonale
zachowane zabytkowe wagoniki kolejki kopalnianej. Z tego
miejsca po prawej
jest zamurowane przejście do chodnika podłożonego urobkiem, natomiast po lewej
znajduje się
zawalony po kilkunastu metrach przekop do upadowej David. Na tym
zakończę opis kopalni, jak na razie to wszystkie
obiekty które znamy w tym
rejonie. Ale niewykluczone, że kolejne wyprawy w tą okolice przyniosą odkrycie
kolejnych
ciekawych miejsc.
Aust
|